-------*विश्वास*------

credit: Anjila Bhatta

मस्तिष्कमा झुटका भुतहरु यसरी सवार छन्,                                                                                                                         मानौँ विश्वासलाई पाइला राख्ने कुनै ठाउँ छैन ।                                                                                                                    मलाई ब्रह्माण्डको विश्वास लाग्दैन, 

मलाई शृष्टिको विश्वास लाग्दैन,
यो प्रकृति र विज्ञानको पनि विश्वास लाग्दैन ।
त्यसैले,
मध्यरातमा उठेर म आकास हेर्ने गर्छु,
कतै सूर्य उदाएको छ की?
निदाइरहेका छन् दुनिया सारा,
टल्कीरहेका छन् जुन र तारा,
अहँ मैले सूर्य देख्दिन र म
दोहोर्याएर हेर्छु
किनकी
मलाई आफ्नै विश्वास लाग्दैन!!

के लाई विश्वास गर्नु?
कस्लाई विश्वास गर्नु??
मानवता हराएको वर्षौँ भैसक्यो यहाँ,
गल्ली गल्लीमा हल्लीरहेका हुन्छन्
सास फेर्दै गरेका ज्यूदा लासहरु,
जल्दैछ केवल एउटा चिता,
हजारौँ झुम्मीन्छन् हेर्नलाई रमीता,
जलीसकेको त्यो चिताको
खरानी खोतलेर हेर्छु म
कतै प्राण भेटिन्छ की??
मलाई मुर्दाहरुको पनि विश्वास लाग्दैन ।

मन्दिरको विश्वास लाग्दैन मलाई,
मूर्तीको विश्वास लाग्दैन,
टेकिरहेको यो धर्तीको विश्वास लाग्दैन ।
भ्रष्ट्राचारी छन् भगवान पनि,
मेरो एक चाहाना पुरा गर्न अनेक बाहाना बनाउछन्
कहिले पुजाउछन्, कहिले ढोगाउछन् ।
मँ फुल चढाइरहन्छु.. दियो जलाइरहन्छु....
प्रतिक्षाको बाँध भत्कीएपछी,
घण्टा बजाएर ब्यूँझाउन खोज्छु
तर उनलाई 'घण्टा' फरक नपरेपछी
मलाई देवताहरुको पनि विश्वास लाग्दैन ।

विश्वास भन्ने शब्दकै विश्वास लाग्दैन मलाई!!
तिमी अर्कैको काखमा लोहोरी सुन्दै,
फ्रि को वाइफाइ बाट एक टुक्रा म्यासेज गर्छ्यौ र भन्छ्यौ
"Trust me baby"
के म तिमीलाई विश्वास गर्छु होला त??
अहँ,
मलाई कसैको विश्वास लाग्दैन !!