साहित्यिक साँझ

अतृप्त म

मेरा अपुरा गजलका शेर हौ तिमी

मेरो चाहत कम नशा धेर हौ तिमी

म गरिबको संघर्षको क्रान्ती हौ तिमी

मेरो यो सुख्खा मनको भ्रांती हौ तिमी

एउटा सपना जुन मस्तिष्कमा कैद छ

त्यो अपूरो सपनाको कथा हौ तिमी

एउटा कल्पना जुन हृदयमा कैद छ

त्यो अधुरो कल्पनाको व्यथा हौ तिमी

म त जाबो एउटा कण हुँ, हराएँ तिम्रो कामुकतामा

एउटा क्षण हुँ तिम्रो दुनियाको, बिलाएँ त्यो उत्सुकतामा

भिजाउँन चाहन्छु स्वयंलाई म , तिम्रो त्यो पृथकतामा

भट्केको कस्तुरी हुनेछु, खोज्नेछु यत्रतत्र तिम्रो वासना

आशक्त हुँ म तिम्रो दिवाना, बस्नेछु सायद तिम्रै आशमा

"डोको " र "सपना"

डोको संगै बोकिएका सपनाहरु,

काटिएका हरेक मुठी घाँस संगै काटिएका छन!!!

एकातिर भरिदै छ खाली डोको,

अर्काेतिर खाली हुदैछ,रहरको खरबारी ,

भरिएको डोको माथी खापिएको मुठो सरि,

खापिएका छन पाइला पाइलामा

जिम्मेवारीका मुठाहरु!!!

"डोको" मै सिमित हुन पुगेको छ जीवन,

फाटेको डोको संगै उजाड भएका छन चाहानाहरु,

डढेलो लागेको छ मन भित्र,

खरानी सरि सेलाएका छन वाणीहरु,

सुस्ताएका छन हस्तहरु,

धमिलिएका छ्न भविस्य देख्ने नजरहरु!!!

"डोको" लाई जीवन दिँदा,

जीवन नै डोको बन्न पुगेको छ,

भर्नु नै छ डोको,

देख्नु नै छ सपना,

बनाउनु नै छ आफ्नो संसार,

वारि छ मेरो डोको

अनि

पारी छन मेरा निरश सपनाहरु!!!

credit: govinda pandey

"मन्दिर"

पुजिन्छ यहाँ ढुङ्गालाई,

अनि बनाइन्छ मनलाई नै ढुङ्गा ,

स्वीकार गरिन्छ यहाँ सिपलाई,

अनि भेद गरिन्छ रगतलाई!!!

हराएको छ यहाँ मानवता,

टुटेको छ विश्वासको जग,

ढाकिएका छन सत्य देख्ने यि आँखा ,

जपिदै छ पैसाको आरती,

बलेको छ लोभको दियो,

लुकेका छन भगवान

अनि

चम्किएको छ "मन्दिर"!!!

"भत्किएका रहर"

खुशी किन्न,

सपना देख्न,

शहर छिरेको म,

आखिर आफ्ना

रहर नै बन्धकी राख्न पुगेछु!!!

छाडेर गाउँ ,

त्यागेर सबथोक,

टाढिएको म,

आखिर आफ्नो

मन देखि नै टाढा भाग्न पुगेछु!!!

साथको खोजी,

विश्वासको आशा,

वचनको कदर,

यी सबै रहर,

आखिर म

आफैभित्र ढाक्न पुगेछु!!!

न आज शहरमा मेरो केही छ,

न त गाउँ नै आफ्नो हुन सकेको छ,

सुनसान र एक्लोपनको आभाष हुन्छ,

जहाँ म टुक्रिएको छु

र

भत्किएका छन मेरा रहरहरु!!!

"याद छ ?"

ओए! तिमीहरूलाई याद छ,

जहाँ हामी एक परिवार थियौ,

जहाँ हरेक पलमा आफ्नो पनको आभाष थियो!!!

याद छ ???

तिमिहरुलाई,

ती सुनसान रातमा

पोखिएका मनका कुन्ठा

अनि लेखिएका पानाहरु!!!

याद छ ???

तिमीहरुलाई,

हाम्रो हरेक सम्वादमा

मिसिएका भावहरु,

जीवन बुझ्न सिकाइएका

कति तीता मीठा वातहरु!!!

टाढिएका छौं आज हामी

समयले लखेटेर,

र

पनि नजिकिएका छौं

हामी यादको साहारामा!!!

मलाई त सबथोक याद छ,

के तिमीहरूलाई पनि

याद छ???